Ερωτικο

σ αγαπαω βλακα
ε βλακα
και ποτε δε θα το μαθεις
γιατι φοβαμαι να στο πω
οχι μη σε τρομαξω
μηπως και δεν κανεις κατι γι αυτο
γι αυτο φοβαμαι
και γω απλως ματωσω απο ερωτα
μπροστα σου
αβοηθητη
μπροστα σου αβοηθητη ειμαι
εγω και τα φιλια σου
που με τρυπανε
τα ματια σου
που με βλεπω μεσα
να ειμαι για σενα
να εκπνεω μεσα σου για να γινουμε ενα
εδω οτι σε θελω σου ειπα
και μου πες καληνυχτα
μιλησουμε ξερω γω
βλάκα
ε βλακα

δε φτάνει η θλίψη για ν' αναστηθείς γλυκειά μου

Καταστάσεις βιασμένες.

Μαζί σου
μου πέφτουνε οι στιγμές από τα χέρια.
Τρέχω να τις πιάσω
και σε χάνω για πάντα.
Κι όταν πια έχω θρηνήσει το χαμό σου
ξανά και ξανά
Μία μία έρχονται
και με τυλίγουν σαν ζωές
οι στιγμές,
μαζί σου.

Τρέλα

Τόσο πολύ πια θες να ζειςπου η επιθυμία όνειρο έμεινε
και η ζωή όπως την ξέρεις
παράθυρο αιχμηρό.
Και πώς να γεννηθείς
με ανάσες που βγαίνουν
πληρώνοντας
φόρους αποδοχής.

Θα κλάψεις μέχρι να γελάσεις
Θα γελάσεις μέχρι να μείνεις μόνη
Θα περπατήσεις μέχρι να φτάσεις.

είμαι το μνημείο σου
κι όταν με βλέπω
σε θυμάμαι.

Μια σιωπή

Δεν είναι κακό να μοιράζεσαι μια σιωπή,
αμόλυντη από "ξέρεις, εγώ..." και άλλα τέτοια.
Γιατί θες να γεμίζει η παρουσία σου το χώρο
και ο χώρος να μη σε γεμίζει;
Το θρόισμα
το μουρμούρισμα
το σύρσιμο
το κελάηδημα
την κραυγή και τη φωνούλα
άκου
πιο πολύ απ' τη δική σου τη φωνή
που θ' αντηχήσει έτσι κι αλλιώς
και θα γεμίσει μια λύπη
κι ένα κλάμα
όταν πια κληθεί
απ' αυτόν που θέλει να ακούσει.
Ξέρεις, εγώ
θα πεις
εγώ σε σκέφτομαι.
Και οι σκέψεις σου θα γεμίσουν τα κενά.

Όνειρο δεν είναι.

Αναρωτιέμαι
γιατί δεν αντέχεις τη σιωπή
κι όταν σιωπή μόνο σου 'μεινε.
Και μιλάς για τον αέρα που φυσάει
λες και κανείς δε βλέπει τα δέντρα που λυγίζουν
Και μιλάς για τη θάλασσα
λες και δεν απλώνεται στα πόδια σου.
Και αναλύεις τις νιφάδες του χιονιού.
Δεν είναι όνειρο άπιαστο, φίλε μου.
Σταμάτα να μιλάς γι' αυτό.
Και βούτα.

 .

Κι απ' τα όνειρα τη νύχτα να ξεφύγω προσπαθώ

για να με βρουν μέσα στη μέρα

.