Συνάντηση

Έψαχνα

όπως οι χελώνες ψάχνουν

τον τόπο που γεννήθηκαν.

Ήχοι

γεύσεις, πρόσωπα

όλα έκρυβαν μια απάντηση

που θα 'ταν και η σωστή

αρκεί να τ' αποφάσιζα.

Πόνεσα προσπαθώντας

μα πιο πολύ πόνεσα μαζί σου

μιας κι όσο αρνιόμουν να σε βρώ

τόσο θα σε ζητούσα.

Αναμονή 20:59

Η νύχτα τούτη μοιάζει με πλατεία αναμμένη
σ' ένα τόσο δα δωμάτιο.
Κι άλλοτε παγώνω
νιφάδες να φλερτάρουν με το φως παρατηρώντας
κι άλλοτε ξεσπάω σε γέλια δυνατά
αφού δεν είν' κανείς τριγύρω
να τον ενοχλήσω.
Κι όσο εκεί περνάω σαν τον καιρό
μέχρι να μου ψιθυρίσεις πως υπάρχουμε
θα περιμένω.

Μικρή μου

 Θαυμάζω το χαμόγελό σου
  που δε σβήνει στο χάος.

Ο ακόλουθος

Και στην ιεραρχία που αποφάσισα
καταδίκασα τις μέρες
σε φρικτή αδιαφορία.
Πλέον δεν κοιτάζω γύρω μου
ψάχνω τις ώρες να μου πουν
πως όλα κυλούν
άρα κι οι μέρες.
Και στην ιεραρχία που αποφάσισα
μια αναμονή εξύψωσα
σε ιδανικό.
Πλέον μετράω
και καλοπιάνω τις ώρες να παγώσουν
όταν όλα επανέλθουν στο κανονικό
όταν πάψω ν' αναμένω.

: )

Στην αρχή σκέφτηκα πως σε μισώ
όμως μετά άλλαξα γνώμη.
Το μίσος προϋποθέτει ψύγματα αγάπης.
Έτσι αποφάσισα
ότι απλώς
δε σε χωνεύω μια.

Διάλεξε.

Στάζεις
λίγο κάθε λίγο
και δεν τελειώνεις ποτέ,
περήφανα.
Απ' την άλλη
ούτε υπάρχεις
αφού η παρουσία σου χάνεται
πριν την καταλάβεις.
Μια στάλα δε φτάνει σε κανέναν
ούτε σε σένα.
Μόνο στο φόβο σου.

Σε προκαλώ.

Μέχρι να σε βρω
θα ρίχνω φράγματα σιωπής
το νερό φιμωμένο δεν αντέχει
και θα πονάω με μια ομορφιά
σκορπισμένη στον ορίζοντα
μέχρι να με βρεις.
Σε προκαλώ
να αγαπάς δίχως να καταστρέφεις
και ν' αγαπιέσαι ακράτητα.
Στον βράχο σου στριφογυρνάς
και ψάχνεις
μα όλα δεν έχουν δυο πλευρές.
Πήδα
κι όσοι λένε πως θα πιάσεις πάτο
δεν τόλμησαν ποτέ να πιάσουν επιφάνεια.