Ο ακόλουθος

Και στην ιεραρχία που αποφάσισα
καταδίκασα τις μέρες
σε φρικτή αδιαφορία.
Πλέον δεν κοιτάζω γύρω μου
ψάχνω τις ώρες να μου πουν
πως όλα κυλούν
άρα κι οι μέρες.
Και στην ιεραρχία που αποφάσισα
μια αναμονή εξύψωσα
σε ιδανικό.
Πλέον μετράω
και καλοπιάνω τις ώρες να παγώσουν
όταν όλα επανέλθουν στο κανονικό
όταν πάψω ν' αναμένω.

: )

Στην αρχή σκέφτηκα πως σε μισώ
όμως μετά άλλαξα γνώμη.
Το μίσος προϋποθέτει ψύγματα αγάπης.
Έτσι αποφάσισα
ότι απλώς
δε σε χωνεύω μια.

Διάλεξε.

Στάζεις
λίγο κάθε λίγο
και δεν τελειώνεις ποτέ,
περήφανα.
Απ' την άλλη
ούτε υπάρχεις
αφού η παρουσία σου χάνεται
πριν την καταλάβεις.
Μια στάλα δε φτάνει σε κανέναν
ούτε σε σένα.
Μόνο στο φόβο σου.

Σε προκαλώ.

Μέχρι να σε βρω
θα ρίχνω φράγματα σιωπής
το νερό φιμωμένο δεν αντέχει
και θα πονάω με μια ομορφιά
σκορπισμένη στον ορίζοντα
μέχρι να με βρεις.
Σε προκαλώ
να αγαπάς δίχως να καταστρέφεις
και ν' αγαπιέσαι ακράτητα.
Στον βράχο σου στριφογυρνάς
και ψάχνεις
μα όλα δεν έχουν δυο πλευρές.
Πήδα
κι όσοι λένε πως θα πιάσεις πάτο
δεν τόλμησαν ποτέ να πιάσουν επιφάνεια.

Περί ονείρων και υδάτων

Κι αν όλα δε μας βγουν
όπως ο ουυρανός ανάμεσα στα σύννεφα
τουλάχιστον θα είμαστε μάρτυρες
της προοπτικής τους.
Κάποτε υπήρξαν
μα αρκεστήκαμε να τα θαυμάζουμε
από μακριά.
Ίσως κάποτε τ' αγγίξουμε, ποιος ξέρει.

Γρασίδια.

Άνθρωποι γύρω απ' τον πυρήνα.
Λόγια διαλυμένα
στον καπνό ενός τσιγάρου
Ιδρώτας
Γη στις παλάμες
Ουρανός ομπρέλα
που καίει
Έχουμε έρθει εδώ
να ξαποστάσουμε σε μια απόλαυση κρυφή
Αναμονή για ορίζοντες
μακριά του.


Προσήλωση στην ομορφιά
του τίποτα.

Σκάλωμα

Απλώς φύγε από μπροστά μου
Ίσως έτσι μπορέσω να σε δω!