Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

(α)βεβαιότητα?

Περνούν οι μέρες
και πρόσωπα χάνονται.
Ξαπλώνω
και σε κάθε σκέψη ο ουρανός αλλάζει.
Λιώνουν τα όρια και παγώνουν μαζί
μα κρατάω στιγμές
κι αφήνω πίσω καταστάσεις.
Κι οι μέρες περνούν
μα είναι διαφορετικές για τον καθένα
και γι' άλλους φεύγουν
και γι' άλλους έρχονται
μερικοί προσεύχονται
και μερικοί πεθαίνουν
ο καθένας στη μέρα
που μόνο γι' αυτόν ξημέρωσε
και μόνο γι' αυτόν ξεψύχησε
ανάμεσα
σε τόσες άλλες μέρες.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Κάθε επιλογή και θάνατος

Ο αυτοέλεγχος που ασκείς
σε κάνει να μοιάζεις με σειρές
από τετράδιο ορθογραφίας
παραταγμένων ανθρώπων
σειρές με αριθμούς.
Είσαι όσα διαλέγεις
μα πάντα αμφιβάλλεις
για τα ενδεδειγμένα.
Μερικές φορές, μάθε,
πρέπει σκληρά να υποστηρίξεις τις επιλογές σου
μην και ξεχάσεις τη φάτσα σου
ανάμεσα στις μάσκες.
Γιατί όσα θέλησες ποτέ
φτιάχνουν το όνομά σου.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Πρωινός τύπος

Η κούραση
προσφέρει εμπειρίες τόσο συνηθισμένες
που σχεδόν τις εκτιμάς.
Ποτέ δεν αγάπησα τόσο τα πρωινά
όσο μετά από ξενύχτι.
Ποτέ τόσο δικιά μου δεν αισθάνθηκα τη νύχτα
όσο μετά που τέλειωσα
όσα μου είπανε να κάνω.

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Πρωινή μελωδία

Ενώ η πόλη
στριφογυρνάει αγουροξυπνημένη
εσύ γελάς
τραβώντας να κοιμηθείς.
Ήλιος χλωμός
και ησυχία που σβήνει
στους δρόμους
άνθρωποι με σκούπες
άνθρωποι με σκέψεις
για μια μέρα που ακόμα δε συνέβη
βαριεστημένοι
εγκλωβισμένοι στο χρόνο που κυλά
και συ γελάς
ισορροπώντας στη λεπτή γραμμή
ανάμεσα στην ηρεμία της στιγμής
και της αγωνίας
μη χάσεις δευτερόλεπτο.

Άμυνες

Οι λέξεις στο στόμα σας
παίρνουν άσχημη τροπή
Ο έρωτας, η θλίψη κι η θυσία
γίνονται αριθμοί σε μηχανές.
Με ξεπουλήσατε για μια χρήση
στην πιο κερδοφόρα πιθανότητα
μα ξεχάσατε
πως ό,τι αξίζει δεν είναι μετρήσιμο
και τριγυρνά
από ανάσα σε ανάσα.

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Σε 4 με 6 μερες.



Κι ας κλαις

τα δάκρυα σου ομορφαίνουν την απάθεια.

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

Πάρτε αισθήματα

Επιμένεις
πως αισθάνεσαι
χωρίς χρωστούμενα.
Μα τις λέξεις σου βγάζεις στο σφυρί
και τις πουλάς στην καλύτερη υπόσχεση.
Επιμένεις
να πιστεύεις λόγια
κι όχι πράξεις
ίσως γιατί
δεν πιστεύεις τα μάτια σου
παρά αν κάποιος άλλος
σου περιγράψει την εικόνα.