Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Μη μου το πεις να μη χρειαστώ δικαιολογίες

ο ήλιος προσπερνάει τα μάτια
και το βράδυ τα καίει από μέσα
φουντώνουν εφιάλτες
και στον ξύπνιο πια
και είμαι η χειρότερη απ' όλους
όσο δε σε βλέπω με μισώ
κι εύχομαι να μ' αγαπούσες το ίδιο
όπως θα ήμουνα αλλιώς

με βαραίνει μια γραμμή
πού όλο λέω πως με έχασε
κι όλο τη βρίσκω
και πώς να μην
αφού εγώ τη χαράζω στον ύπνο μου
όχι κρυφά
και με σέρνω
πληγώνοντας τη μέρα

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ανύπαρκτο κομμάτι

Για δες
δεσπόζουν στους ώμους μου δυο μάτια
τιάρα δε φόρεσες σήμερα
ραφές οι ανύπαρκτες στο στόμα
μα εσύ εκεί
κυρτή γωνιά μου
μουσική είσαι και με χωράς ολόκληρη
ρήγμα είσαι και με ρούφηξες
ξέστρωτο κρεβάτι θαρρείς
ρήση που ακόμη δεν ακούστηκε.
Και ξέρω πως σε κούρασα
σαν σου μιλάω έτσι άσκοπα
πάντως συγχώρα με
μετά ίσως κοιμηθώ
θολώνει το βλέμμα
μα εσύ εκεί
κυρτή γωνιά μου
μουσική.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Χειρότερο το περίμενα

Πως να πω
σα να μη λύθηκαν
όλες οι κλωστές
κι απότομα με τράβηξε πίσω
η ασφυξία



Όπως τα πουλιά
που μπερδεύονται
και πεθαίνουν από διάφανες πόρτες. 

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

Ο συμβιβασμός δε μας πήγαινε ποτέ, δε νομίζεις;

Είσαι κάπου εκεί έξω
και κάπου εδώ μέσα μου
Μα πώς να σε δω
πιο πολύ από την ειλικρίνεια
ή την εξιλέωση
την κατανόηση τη λύτρωση την απουσία
Όπως κάθε αφηρημένη έννοια
δεν είσαι πουθενά
κι είσαι παντού
μαζί με όλα
Δε σε γώρισα όμως έτσι εγώ
Για μένα πάντα ήσουνα νερό και ζέστη
λαχάνιασμα και μάτια
το έντονο και ξαφνικό
συνεχές μου όνειρο
Δε θα σ' αρνηθώ
τώρα το ξέρω
Μα πάντα να είσαι έτσι όπως σε γνώρισα
Για μένα από σένα
Για σένα από μένα
εδώ.

Σάββατο, 4 Μαΐου 2013

Κι ακούω την ορμή κι είναι χειρότερο.

Αν δε σε γνωρίσω ποτέ
συγγνώμη
μα δεν ήξερα.
Σε έδιωχνα μόνο στη σκέψη
πώς να σ' αντέξω
έτσι κορίτσι που είμαι.
Μα αν δε σε γνωρίσω ποτέ
θα παρακαλάω να γεράσω
μπας και δεχτώ την απουσία.
Μπροστά στο θάνατο
πώς να σ' αντέξω
έτσι γρια που θα 'μαι.
Μα πως να πω
μαζί σου θα ρθει η λύτρωση μονάχα
Γιατί κάτι πρωινά
ξυπνούν οι καθρέπτες μ' αγωνία
μη μείνω πάντα εκεί
ακίνητη
με το φόβο πως
αν γυρίσω πλευρό
εσύ δε θα ρθεις
και γω πάντα εκεί θα περιμένω
ακίνητη
να φοβάμαι μην ξυπνήσω
από την πιο βαθιά επιθυμία.