Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Όνειρο δεν είναι.

Αναρωτιέμαι
γιατί δεν αντέχεις τη σιωπή
κι όταν σιωπή μόνο σου 'μεινε.
Και μιλάς για τον αέρα που φυσάει
λες και κανείς δε βλέπει τα δέντρα που λυγίζουν
Και μιλάς για τη θάλασσα
λες και δεν απλώνεται στα πόδια σου.
Και αναλύεις τις νιφάδες του χιονιού.
Δεν είναι όνειρο άπιαστο, φίλε μου.
Σταμάτα να μιλάς γι' αυτό.
Και βούτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου