Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2012

Κλείδωμα

Ήταν μια γωνιά
με μάτια και με χρώματα
δίπλα σε ανθρώπους μουσικούς
χωρίς λαλιά.
Κι ήμουν και γω
που κοιτούσα από μακριά
αγγίζοντας το πέλμα μου.
Τελειώνει το τσιγάρο
και οι ανάσες χάνονται στο χώρο.
Είσαι και συ που με τραβάς
μα αντιστέκομαι.
Αν και
μόλις σε κοιτάξω, θα σε βρω.
Κι οι δυο μας άλλωστε
μαθαίνουμε με πόνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου