Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010

Θα χαθώ



Τί όμορφη που είναι η θλίψη σου
σε γεμίζει καθώς σε αγνοεί στις προσπάθειές σου
να αγναντέψεις το καθημερινό
Καλύβει τις τελειότητες του αέρα
και του
ήλιου.

Πόσο σε φροντίζει
ποτέ δε βαριέσαι μαζί της
ίσως να κουράζεσαι
μα πάντα έχεις τροφή να ζείς
απ΄τα αναφιλητά σου.

Ώσπου ξεχνάς σιγά σιγά
τί πάει να πεί αστέρι
φεγγάρι
λουλούδι
θάλασσα
στεναγμός...

Τί όμορφη που είναι η θλίψη
Μόνο που δεν έμεινε τίποτε άλλο.
Εσύ κοιμήθηκες..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου