Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Κλείσε τα μάτια κι έπειτα άνοιξέ τα πάλι


Μη σταματάς
τη μέρα να αγγίζεις
σε σημεία απόκρυφα
τη ζωή να ερεθίζεις
ώσπου να σπάσει σε βρόχινο οργασμό
σε ηλιόλουστο χαμόγελο
Μη σταματάς
να τελειώνεις ό,τι αρχίζεις
να σκέφτεσαι ό,τι έπραξες
δίχως μετάνοια κι οικτιρμό
δίχως φόβο παραδοχής
ενός μοιραίου λάθους
Μη σταματάς, κι ας σε παρακαλώ, μη σταματάς
να συγχωρεις

τις στιγμές
που δε σε προλαβαίνουν.


1 σχόλιο: