Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

Άτιτλο

Ναι, είναι θρήνος


που όλα μένουν ίδια κι απαράλλαχτα


αιωνίως δυσαρεστώντας


τη θέλησή μου γι' άλλες εποχές.


Αναπάντητες μένουν οι αιτίες


και 'γω χάνομαι σε μνήμες


και λόγια που πετούν.


Ώσπου μένω και γω


ίδια κι απαράλλαχτη


μονίμως στάσιμη


σ' επιθυμίες ανεπιθύμητες.


Μα τελικά, τί ισχύει,


είν' η πραγματικότητα,


το πνιγηρό παρόν, που μας τυφλώνει


ή εμείς που εξαρχής τυφλά


τ' ακολουθούμε..;


3 σχόλια:

  1. http://www.youtube.com/watch?v=Tg97JiBn1kE
    έτσι για αλλαγή.
    πανσέληνος απόψε
    πιάσε κάτι χρυσό και κάνε μια ευχή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλησπέρα
    τι γίνεται εκεί στο μαγικό βυθό σας; τώρα που μικραίνει το φεγγάρι όλο και πιο πολύ θα λάμπει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. σε κάποια ερωτήματα, τι να απαντήσεις τάχα και πως σίγουρος-η να είσαι;

    αγαπάω τον τρόπο που γράφεις-περιγράφεις-αισθάνεσαι!

    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή