Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Είμαι απάτη;

Κάθε φορά που ανησυχώ
σε νανουρίζω
μην και αντιληφθείς
πως δε χαμογελάω πάντα.
Ίσα ίσα για να σε ξυπνήσω πάλι
αφού
η σιγουριά σου όταν κοιμάσαι
στα χέρια μου
με ηρεμεί.
Και κοιμάμαι με το φόβο
πως δε θέλεις πραγματικά να με ξέρεις.

2 σχόλια:

  1. νομίζω πως δεν είναι πίεση να είναι ο άλλος δίπλα σου κι όταν δεν υπάρχει χαμόγελο.εκεί κρύβεται η μαγεία.εξάλλου στα εύκολα όλοι μαζί εύκολα τα παίρναμε!πάντως απάτη δεν είσαι!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν είναι, όχι.. Ίσως δε θέλω να δεχτώ πως κάποιος είναι όντως δίπλα μου, ή απλως δε θέλω να φορτωθώ"" σε κανέναν.. Ψυχαναλυση βραδιάτικα..
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή