Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Συλλαβίζοντας την ευτυχία

Διστάζεις να το φωνάξεις
φοβάσαι μην τρομάξει και φύγει μακριά
η σκέψη και η στιγμή
που σε περιθάλπει
Την προφανή σιωπή
να διαδεχθεί τα λόγια σου
διστάζεις ν' αντέξεις
κι έτσι δεν προφέρεις
παρά λαθραία αισθάνεσαι
Μα οι ανάσες είναι γεμάτες συναισθήματα
που ξεσπούν και χάνονται
κι αν τ' αρπάξεις και με θάρρος συλλαβίσεις
δικά σου θα 'ναι
θ' αντέξεις στο χρόνο...

2 σχόλια:

  1. Λένε πως η ευτυχία φεύγει, σαν την φοβάσαι και δεν την αντέχεις…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ισχύει δυστυχώς, είναι δύσκολο ν' αποδεχτείς πως αξίζεις να χαμογελας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή