Κυριακή, 16 Μαΐου 2010

Σιωπή


Μιας και φώλιασες εδώ
έλα
να ζεσταθείς κάτω απ' τα λόγια μου
να θαμπώσει το χνώτο σου
το άδειο μου παράθυρο.


Μη φεύγεις.
Γίνεσαι διάφανη όσο περνάει ο χρόνος
ώσπου να σε κοιτάω
μέχρι να ψελλίσεις τ' όνομά μου.


Μαζί το φτιάξαμε
τούτο το χρώμα

τ' ουρανού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου