Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Και Δεν...

Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει
αυτή η καθαρή αλήθεια
οι αλέκιαστοι νόμοι
και αξίες
με τη λευκή διαχωριστική γραμμή
από τί,
από κιμωλία..

Πρέπει η τιμωρία μας να 'ναι οι ενοχές
στα ανάρμοστα αισθήματα
στους φραγμούς που δεν κρατήθηκαν
στην απρόσμενη επαφή
δύο ανυποψίαστων βλεμμάτων;

Ποιός είσαι εσύ που με κοιτάς
στο βλέμμα ων περαστικών;
Μου γνέφεις το κεφάλι
και μου δείχνεις
τις γραμμές
του δρόμου μου.
ΚΡΙΜΑ
Τα πεζοδρόμια ήταν πάντοτε
τ' αγαπημένα μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου