Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Η ΣΕΛΗΝΗ


Και σαν χλωμή κι αδύνατη γυναίκα οπού πεθαίνει,
οπού τρ
εκλίζει βγαίνοντας από την κάμαρά της,
και τυλιγμένη τη λεπτή κι αέρινή της γάζα
πάει όπου θέλει τ' άρρωστο το παραλήρημά της,
το ίδιο απ' την ανατολή μακριά τη βουρκωμένη
αργά η σελήνη σα λευκή κι άμορφη εβγήκε μάζα.
Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου