Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Μισώ τις προσευχές
αντηχούν
στο άδειο δωμάτιο
Στο άδειο σώμα.
Αντηχούν
μα είμαι μόνη
με τα χέρια απλωμένα
σαν μαριονέτα
κρατημένη από αόρατα σχοινιά
την ελπίδα μου.
Μισώ τις προσευχές
δίνουν υπόσταση στον πόθο
μα και στο φόβο
η απογοήτευση παίρνει μορφή
και μου τραγουδά
μέχρι να την αγαπήσω.
Μισώ τις προσευχές
Μισώ και εμένα που προσμένω
χωρίς να αντιδρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου