Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Κολλημένη στον τοίχο




...Πόσες ζωές χωράνε σε μια εικόνα,

μουσική σε τόπο γνώριμο δίχως ψυχή ν' ακούσει
Πόσες σκέψεις σε μια στιγμή στριμώχνονται
φιλονικώντας για το δάκρυ που θα στείλουν
κατευθείαν τη φωτιά σου για να καμψουν...

4 σχόλια:

  1. ax aftes oi eikones pou mas fernun piso...
    sto xeri mas ine omos panta to ti ikones tha vlepoume, h tulaxisotn to pos tis metafrazume ;)
    kalimera!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι εικόνες είναι στο χέρι μας..
    Το τί θα συμβεί από κει και πέρα όμως δεν το ελέγχουμε πάντα, όπως δεν ελέγχουμε γενικά τη ζωή..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Summertime blues
    Μ' αρέσει η ερώτησή σου...
    Και η αλήθεια είναι οτι θέλει σκέψη η απάντηση που θα δώσω..
    Μάλλον η φωτιά μεγαλώνει με τα δάκρυα, παρά κάμπτεται.. Το θέμα είναι οτι ίσως δυναμώσει τόσο πολύ που να μην αντέξεις τη ζέστη της, και να καείς..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή